ما مِنْ قَبْضٍ وَلا بَسْطٍ إلّا وَللّهِ فِیهِ مَشِیَّةٌ وَقَضاءٌ وَابْتِلاءٌ.
هیچ تنگنا و گشایشی نیست مگر آنکه مشیت و قضا و امتحان الهی در آن نهفته است.
کافی، ج 1، ص 152، ح 2
إِنَّ عَلِيّاً رَايَةُ الهُدی، وَإِمامُ أوليائِي، وَنُورُ مَنْ أطَاعَنِي.
به راستی علی پرچم هدايت، پيشوای دوستان من و روشنیبخش كسانی است كه از من پیروی میكنند.
امالی صدوق، ص 376
أنِینُ المُؤمِنِ المَریضِ تَسبِیحٌ، و صِیاحُهُ تَهلِیلٌ، و نَومُهُ عَلَی الفِراشِ عِبادَةٌ.
نالۀ مؤمن بیمار، تسبیح خداست و فریادش، ذکر لا اله الا الله و خوابیدنش در بستر، عبادت است.
بحار الأنوار، ج 77، ح 57
بسم الله الرحمن الرحیم حدیث نفس: حق خوشحال کننده |
 وای!
باورت می شد؟ چه عالی شد. تبریک! تبریک! إ... کجا می روی؟ تشکر یادت رفت.
این بنده ی خدا کلی با خوشحالی تو ذوق کرده... یادت نرود که خبر را چه
کسی به تو داد! او تو را خوشحال کند و تو احسان او را بی پاسخ بگذاری؟
انصافت را شکر! داشتیم؟می دانم برای خوشحال کردنت برنامه ریزی نکرده بود، ولی مهم این است که تو برخلاف چند دقیقه ی قبل، داری از ته دل لبخند می زنی. راستش اصلاً حال و هوایت را عوض کرد، شاید فرشته ی نجاتت بود. چه می دانی؟ حالا نمی خواهد ناهار مهمانش کنی! چه؟ نه بابا برای چه دستش را ببوسی؟! خدا را شکر کن که بعضی آدمها آنقدر دوستت دارند که می خواهند تو را خوشحال ببینند. خدا را شکر کن که این آدم را سر راه توی ناراحت قرار داد. حالا بیا فکر کنیم اگر خودت خبر قبولی کنکور کسی را می دادی، انتظار چه برخوردی داشتی... تشکر با لبخند اضافه و مقادیری دعای خیر؟ موافقم، بیا برویم! «و اما حق کسی که خداوند، خوشحالی و شادی تو را به دست او قرار داده این است که اگر مقصود او شادی تو بوده، ابتدا سپاس و شکر پروردگار را جای آوری و سپس در مقابل خوبی کسی که تو را شاد کرده به اندازه ای که سزاوار است او را پاداش دهی و در صدد احسان نمودن و جبران خوبی به او، در مقابل آغاز احسانش باشی؛ و اگر مقصود او شادی تو نبوده، خداوند را ستایش نموده و شکر کنی و بدانی که از اوست و او مایه ی شادی تو شده است و او را عنوان این که یکی از اسباب نعمت خدا برای تو شده دوست بداری و خیرش را بخواهی، زیرا که اسباب نعمت ها، برکت است. هر جا باشد و اگر چه قصد نداشته باشد.» رساله ی حقوق امام سجاد علیه السلام |
مَن کانَ عَلَي بَیِّنَةٍ مِن رَبِّهِ هانَت عَلَيهِ مَصائِبُ الدُّنيا وَ لَو قَرضَ وَ نَشَرَ؛
هر که بر طريق خداپرستي محکم و استوار باشد، مصائب دنيا بر وي سبک آيد، گر چه تکه تکه شود.
تحف العقول، ص 511
نگاه مختصري بر زندگي آن امام همام:
امام هادي عليه السلام در نيمه ذيحجه سال 212 هجري در اطراف مدينه در محلي به نام «صريا»* به دنيا آمد. پدرش پيشواي نهم، امام جواد عليه السلام و مادرش بانوي گرامي «سمانه مغربيه» است که زني با فضيلت، شب زنده دار و با تقوا بود. آن حضرت در سال (220 هـ.ق) در 8 سالگي، پس از شهادت پدر گرامي اش به امامت رسيد. امام علي النقي عليه السلام در طول 33 سال امامت خويش، با چند تن از خلفاي عباسي هم عصر بود؛ که به ترتيب عبارتند از:
1- معتصم، برادر مامون(217 - 227)؛
2- واثق، پسر معتصم(227 - 232)؛
3- متوکل، برادر واثق(232 - 248)؛
4- منتصر، پسر متوکل(6 ماه)؛
5- مستعين، پسر عموي منتصر(248 - 252)؛
6- معتز، پسر ديگر متوکل(252 - 255).
امام هادي عليه السلام در زمان خليفه آخر و به دست عوامل وي مسموم گرديده و به شهادت رسيد و ايشان را در شهر سامرا و در خانه خود به خاک سپردند.
جهت مطالعه بيشتر در مورد امام عليه السلام اينجا كليك كنيد.
* صريا روستايي است به فاصله سه ميل از مدينه که توسط امام کاظم عليه السلام تاسيس شده است.
* * *
ميلاد با سعادت امام علي النقي الهادي مبارك باد.
امام هادي عليه السلام مي فرمايند:
العُجبُ صارِفٌ عَن طَلَبِ العِلمِ ، داعٍ إلَي الغَمطِ والجَهلِ
خودپسندي، آدمي را از دانشجويي باز ميدارد و بهناسپاسي وانکار حق ميخواند
بحار الأنوار، ج 69، ص 199
مَنْ یَزْرَعْ خَیْراً، یَحْصُدْ غِبْطَةً؛ وَمَنْ یَزْرَعْ شَرّاً، یَحْصُدْ نَدَامَةً.
هر كه بذر خوبی بكارد شادمانی بدرود و هر كه تخم بدی بیفشاند پشیمانی میدرود.
بحار الأنوار، ج 78، ص 373
ما یُوضَعُ فِي مِیزانِ امْرِئٍ یَوْمَ القِیامَةِ أفْضَلُ مِنْ حُسْنِ الخُلقِ.
در روز قیامت عملی بهتر از خوش اخلاقی، در ترازوی [اعمال] انسان قرار نمیگیرد.
کافی، ج 2، ص 99
لا تَطْلُبْ سُرعَةَ العَمَلِ و اطْلُبْ تَجوِیدَهُ؛ فإنَّ الناسَ لا یَسألُونَ: في کَم فَرَغَ مِنَ العَمَلِ، إنّما یَسألُونَ عَنْ جَوْدَةِ صَنعَتِهِ.
در پی سرعت عمل مباش، بلکه به دنبال خوب انجام دادن آن باش، زیرا مردم نمی پرسند در چه مدت کار را به سرانجام رساند، بلکه از کیفیت انجام آن می پرسند.
شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 20، ص267
توی این روزهای بارانی اخیر منتظر تاکسی موندن واقعا خیلی سخته مخصوصا وقتی راننده ها هم بی انصافی به خرج داده و از جابجایی مسافر به صورت عادی خودداری کنند. این اتفاق برای ما رخ داد و راننده خط بی توجه به صف مسافران که منتظر ماشین بودند کنار خیابون داد میزد : " دربـــــــست ".
نگاه معنی دار و اعتراض های گاه و بی گاه مسافران هم راننده رو کلافه کرده بود و هم ما رو، به خاطر همین من و یک خانم و دو آقای دیگه با همدیگه ماشین رو با کرایه 6000 تومن دربست گرفتیم که برای هر مسافر نفری 1500 تومن میافتاد درحالی که کرایه خط فقط 550 تومن بود. به هر ترتیب سوار تاکسی شدیم و راننده شروع کرد از مشکلات ماشین و گیر نیومدن لاستیک و بنزین آزاد زدن صحبت کردن و به اصطلاح همون جلسه که پیش تر شرح دادم شروع شد.
کنار راننده مرد جوانی نشسته بود که انگار از خیس شدن زیر بارون دل خوشی نداشت. وقتی سخنرانی راننده درباره مشکلات بنیادی مملکت شروع شد خیلی سریع خودش رو وارد بحث کرد که بهتره ادامه بحث رو به صورت یه گفتگوی دو طرفه دنبال کنیم:
راننده تاکسی : برادر خانمم یه وام 6 میلیون تومنی میخواست بگیره مجبور شد ماشینش رو بذاره به عنوان وثیقه. بنده خدا الان خورده به مشکل دارند ماشینش رو مصادره میکنند. یه عده دزد دارند میلیارد میلیارد اختلاس میکنند کسی هم خبردار نمیشه اون وقت این جوون رو ببین چجوری سر میدوونند!
مسافر : نوش جونش!
...
أيُّها النّاسُ هَذا يَومُ الْعَجِّ وإنَّ الْعَجَّ الدُّعاءُ فِيهِ، فَعَجُّوا إلَى اللهِ تَعالَى.
ای مردم، امروز روز ناله زدن است و ناله، دعا کردن در این روز است، پس به سوی خدای متعال شیون کنید.
كتاب نوادر، ص 198
مَنْ أصْعَدَ إلَی اللهِ خالِصَ عِبادَتِهِ، أهْبَطَ اللهُ إلَیْهِ أفْضَلَ مَصْلَحَتِهِ.
هر که عبادت خالصانه خود را به سوی خدا بالا فرستد، خداوند برترین مصلحت او را بر او فرو خواهد فرستاد.
بحار الأنوار، ج 70، ص 249
مَن حَسُنَتْ نِیَّتُهُ زِیدَ في رِزقِهِ، و مَن حَسُنَ بِرُّهُ بأهلِهِ زیدَ في عُمرِهِ.
هر کس نیتش خیر باشد روزیاش زیاد گردد، و هر که با خانوادۀ خود خوشرفتاری کند عمرش طولانی شود.
بحار الأنوار، ج 75، ص 175