کمیـــــل

قَالَ لَا يَسَعُ النّاسَ حَتّى يَسْأَلُوا وَ يَتَفَقّهُوا وَ يَعْرِفُوا إِمَامَهُمْ وَ يَسَعُهُمْ أَنْ يَأْخُذُوا بِمَا يَقُولُ وَ إِنْ كَانَ تَقِيّةً.

مردم نمی‌توانند خود را در فراخی و گشادگی ببینند مگر آنگاه که جویا و پویا و پرسان بوده، و در امر دین کسب بصیرت نموده و امام و پیشوای خود را شناسایی کنند. فقط برای چنین افرادی روا است گفته‌های آن امام را ـ ولو به تقیه و رازداری هم باشد ـ فرا گیرند.

الکافي، ج 1، ص 50