امام صادق عليه‏السلام:

«ما يَمْنَعُ اَحَدَكُمْ اِذا دَخَل عَلَيْهِ غَمٌّ مِنْ غُمُومِ الدُّنْيا اَنْ يَتَوَضَّاَ ثُمَّ يَدْخُلَ مَسْجِدَهُ وَ يَرْكَعَ رَكْعَتَينِ فَيَدْعُوَ اللّه‏ فيهِما؟ اَما سَمِعْتَ اللّهَ يَقُولُ «وَاسْتَعينوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ»؟»

چه چيز مانع مى‏شود كه هر گاه بر يكى از شما غم و اندوه دنيايى رسيد، وضو بگيرد و به سجده‏گاه خود رود و دو ركعت نماز گزارد و در آن دعا كند؟ مگر نشنيده‏اى كه خداوند مى‏فرمايد «از صبر و نماز مدد بگيريد»؟

تفسير عياشى، ج 1، ص 59، ح 39